Godzina rozpaczy

Ile warte jest życie, gdy nie ma przy nas najbliższych? Wtedy jest to tylko pusta, bezgwiezdna galaktyka niesłużąca niczemu i nikomu. Jest, bo jest. Czasami istnieć nie znaczy żyć. Jesteśmy obecni, oddychamy, bo musimy. Trzeba się trzymać, udawać, uśmiechać, stwarzać pozory normalności. Potrzebujemy pobyć sami, wtedy jest najlepiej, najnormalniej, najbezpieczniej. A łzy? Łzy przynoszą ukojenie i siłę. Nie można bać się płakać. Warto jest mieć czas dla siebie, czas na samotność, czas na to by wyrzucić smutek z naszego wnętrza. A gdy minie 'godzina rozpaczy' zatopmy się w ramionach przyjaciela, bo wtedy tak jak nigdy będziemy go potrzebować.


Tęsknię, kocham i żyje. Właśnie dla Ciebie misiu.

Piękno w promieniach słońca

Marzyłam o słońcu, o cieple, o kroplach rosy. Marzyłam o przyszłości i o tym by zobaczyć Cię przed sobą. Marzyłam o spadających na Twoją twarz promieniach i o tym by uśmiech Twój oczarował słońce. Wiatr miałby tańczyć w Twoich włosach i śpiewać o jutrze. A ja, jak natchniona patrzyłabym na Ciebie i opowiadała tą historie zdjęciami.

A poniżej przepiękna Marta, niesamowicie piękna.

Deszcz słońca

W takie piękne, słoneczne dni marzymy tylko o zimnych napojach, lodach i wylegiwaniu się nad jeziorem albo jeszcze lepiej nad morzem. W takie dni najłatwiej jest odpoczywać, bo na nic innego nie mamy siły ani ochoty. Słońce potrafi wykończyć! Zgodzicie się prawda? Ciepło promieni słonecznych spadających na ziemie, na kwiaty, drzewa, wody jest niezwykle dużą inspiracją, bynajmniej dla mnie. Widząc przedostające się światło miedzy konarami drzew chce mi się pracować. Lubie obserwować to zjawisko przejeżdżając samochodem asfaltem otoczonym lasami.
W takich warunkach zdjęcia pewnie same by się tworzyły. Na pewno zrealizuję kiedyś taka sesje, jestem tego pewna. Póki co mam dla Was troszkę innych, słonecznych zdjęć. Przyroda o tej porze roku jest niezwykle piękna.
Pozdrawiam :*